uczyć

Материал из Викисловаря
Перейти к: навигация, поиск

Польский[править]

Морфологические и синтаксические свойства[править]

  наст. прош. повелит.
Я uczę

uczyłem
uczyłam
uczyłom
 —
Ты uczysz uczyłeś
uczyłaś
uczyłoś
ucz

Он
Она
Оно
uczy uczył
uczyła
uczyło
niech
uczy
Мы uczymy uczyliśmy
uczyłyśmy
uczmy
Вы uczycie uczyliście
uczyłyście
uczcie
Они uczą uczyli
uczyły
uczcie
  наст. прош. повелит.
Я uczę się

uczyłem się
uczyłam się
uczyłom się
 —
Ты uczysz się uczyłeś się
uczyłaś się
uczyłoś się
ucz się

Он
Она
Оно
uczy się się uczył się
uczyła się
uczyło się
niech się
uczy
Мы uczymy się uczyliśmy się
uczyłyśmy się
uczmy się
Вы uczycie się uczyliście się
uczyłyście się
uczcie się
Они uczą się uczyli się
uczyły się
uczcie się

u-czyć

Глагол. переходный несовершенного вида [1] (совершенного вида: nauczyć)

Глагол возвратный совершенного вида uczyć się [2]

Корень: --.

Произношение[править]

Семантические свойства[править]

Значение[править]

  1. учить ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
  2. учиться ◆ W dzień służył gościom przy bufecie i prowadził rachunki, a w nocy uczył się.. — Днем прислуживал посетителям за стойкой и вел счета, а по ночам учился... Болеслав Прус, «Кукла» (1887–1890) / перевод Н. Модзелевской, 1949 (цитата из Библиотеки Максима Мошкова, см. Список литературы) (цитата из польской Викитеки Lalka (Prus)/Tom I/I)
    Звук примера:

Синонимы[править]

Антонимы[править]

Гиперонимы[править]

Гипонимы[править]

Родственные слова[править]

Этимология[править]

От ??

Фразеологизмы и устойчивые сочетания[править]

Библиография[править]

  1. спряжение VIb
  2. спряжение VIb