ҡош

Материал из Викисловаря
Перейти к: навигация, поиск

Башкирский[править]

Морфологические и синтаксические свойства[править]

падеж ед. ч. мн. ч.
Им. ҡош ҡоштар
Прит. ҡоштоң ҡоштарҙың
Д. ҡошҡа ҡоштарға
В. ҡошто ҡоштарҙы
М. ҡошта ҡоштарҙа
Исх. ҡоштан ҡоштарҙан

ҡош

Существительное.

Произношение[править]

Семантические свойства[править]

Ҡош

Значение[править]

  1. птица ◆ Һайрар ҡоштар — певчие птицы. ◆ Ҡош кешеләй һөйләшкәс, Урал таңға ҡалған,ти. — Когда птица заговорила, как человек, Урал-батыр изумился. «Урал-батыр» ◆ Билдәле булыуынса, ташкүмер дәүерендә Ерҙә һөтимәрҙәр ҙә, ҡоштар ҙа булмаған; һаҙамыҡтарҙа ҡаҙаяҡ һәм ҡырҡбыуын ағастары үҫкән. — Как известно, в Каменноугольном периоде на Земле не было ни млекопитающих, ни птиц; в болотистых местах росли деревья (~гигантские) папортники и хвощи.
  2. адъектив. птичий ◆ ҡош ояһы — птичье гнездо ◆ ҡош киҙеүе — птичий грипп.

Родственные слова[править]

Этимология[править]

От пратюркск. формы *Kuĺ, от которой в числе прочего произошли: др.-тюрк. quš, баш. ҡош, хакасск. хус, карач.-балкарск., кумыкск. къуш, киргизск., южн.-алтайск., тувинск. куш, каракалпак. қус, турецк., крымск.-тат. kuş, азерб. quş, казахск. құс, татар. кош, узбекск. qush и др.

Фразеологизмы и устойчивые сочетания[править]

Библиография[править]