өзүмчүл

Киргизский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж	ед. ч.	мн. ч.
Им.	өзүмчүл	өзүмчүлдөр
Прит.	өзүмчүлдүн	өзүмчүлдөрдүн
Дат.-н.	өзүмчүлгө	өзүмчүлдөргө
В.	өзүмчүлдү	өзүмчүлдөрдү
М.	өзүмчүлдө	өзүмчүлдөрдө
Исх.	өзүмчүлдөн	өзүмчүлдөрдөн
Принадлежность лицо ед. ч. мн. ч. 1-е өзүмчүлүм өзүмчүлүбүз 2-е өзүмчүлүң өзүмчүлүңөр 2 веж. өзүмчүлүңүз өзүмчүлүңүздөр 3-е өзүмчүлү өзүмчүлү

ө-зүм-чүл

Существительное.

Корень: -өзүм-; суффикс: -чүл.

Произношение

• МФА: ед. ч. [øzym't͡ʃyl], мн. ч. [øzym't͡ʃyl'dør]

Семантические свойства

Значение

1. эгоист, себялюбец (эгоистичный) ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Антонимы

1. өзгөчүл

Гиперонимы

1. ?

Гипонимы

1. ?

Родственные слова

Ближайшее родство
существительные: өзүмчүлдүк местоимения: мен

Этимология

От мест. өз (сам) + окончание -үм + аффикс -чүл