дүйшөмбү

Киргизский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж	ед. ч.	мн. ч.
Им.	дүйшөмбү	дүйшөмбүлөр
Прит.	дүйшөмбүнүн	дүйшөмбүлөрдүн
Дат.-н.	дүйшөмбүгө	дүйшөмбүлөргө
В.	дүйшөмбүнү	дүйшөмбүлөрдү
М.	дүйшөмбүдө	дүйшөмбүлөрдө
Исх.	дүйшөмбүдөн	дүйшөмбүлөрдөн
Принадлежность лицо ед. ч. мн. ч. 1-е дүйшөмбүм дүйшөмбүбүз 2-е дүйшөмбүң дүйшөмбүңөр 2 веж. дүйшөмбүңүз дүйшөмбүңүздөр 3-е дүйшөмбүсү дүйшөмбүсү

дүй-шөм-бү

Существительное.

Корень: -дүйшөмбү-.

Произношение

• МФА: [dʏj.ʃøm.ˈbʏ]

Семантические свойства

Значение

1. понедельник ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Антонимы

1. —

Гиперонимы

1. күн

Гипонимы

1. —

Холонимы

1. апта

Родственные слова

Ближайшее родство

Этимология

Из перс. دوشنبه (do-šanbe) «понедельник».