sulttaani

Финский

Морфологические и синтаксические свойства

склонение
падеж	ед. ч.	мн. ч.
номинатив	sulttaani	sulttaanit
генитив	sulttaanin	sulttaanien sulttaaneiden sulttaaneitten sulttaanein(устар.)
аккузатив	sulttaani sulttaanin	sulttaanit
партитив	sulttaania	sulttaaneita sulttaaneja
эссив	sulttaanina	sulttaaneina
транслатив	sulttaaniksi	sulttaaneiksi
инессив	sulttaanissa	sulttaaneissa
элатив	sulttaanista	sulttaaneista
иллатив	sulttaaniin	sulttaaneihin
адессив	sulttaanilla	sulttaaneilla
аблатив	sulttaanilta	sulttaaneilta
аллатив	sulttaanille	sulttaaneille
абессив	sulttaanitta	sulttaaneitta
комитатив		sulttaaneineen
инструктив		sulttaanein

sult-ta-ani

Существительное, склонение 6 (KOTUS).

Корень: --.

Семантические свойства

Значение

1. султан ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Этимология

Происходит от арабского سلطان (sultān) «правитель, король/королева, власть, властвование». Далее от арамейского shultana (власть), от shelet «обладать властью».