pożyteczny

Польский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж		ед. ч.			мн. ч.
		муж. р.	ср. р.	жен. р.	лично-муж.	нелич.-муж.
Им.		pożyteczny	pożyteczne	pożyteczna	pożyteczni	pożyteczne
Р.		pożytecznego		pożytecznej	pożytecznych
Д.		pożytecznemu			pożytecznym
Вн.	одуш.	pożytecznego	pożyteczne	pożyteczną	pożytecznych	pożyteczne
	неод.	pożyteczny
Тв.		pożytecznym			pożytecznymi
М.				pożytecznej	pożytecznych

pożyteczny

Прилагательное.

Корень: --.

Произношение

• МФА: [ˌpɔʒɨˈtɛʧ̑nɨ]

СФА: [požytečny]

• фонетические явления: повт. уд.

Семантические свойства

Значение

1. полезный ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Синонимы

1. użyteczny, przydatny, potrzebny

Антонимы

1. nieużyteczny, bezużyteczny, szkodliwy, zbędny, niepotrzebny

Родственные слова

Ближайшее родство
существительные: pożytek, pożyteczność глаголы: pożytkować, spożytkować наречия: pożytecznie

Этимология

От ??