provulgo

Латинский

Морфологические и синтаксические свойства

Основа инфекта: provulgā-

		Praesens						Imperfectum				Futūrum I
		Indicatīvus		Coniunctīvus		Imperatīvus		Indicatīvus		Coniunctīvus		Indicatīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.
Sing.	1 p.	provulgō	provulgor	provulgem	provulger	—	—	provulgābam	provulgābar	provulgārem	provulgārer	provulgābo	provulgabor	—
	2 p.	provulgas	provulgāris	provulges	provulgēris	provulgā	provulgare	provulgābas	provulgabāris	provulgāres	provulgarēris	provulgābis	provulgaberis	provulgāto
	3 p.	provulgat	provulgātur	provulget	provulgētur	—	—	provulgābat	provulgabātur	provulgāret	provulgarētur	provulgābit	provulgabitur	provulgāto
Plur.	1 p.	provulgāmus	provulgāmur	provulgēmus	provulgēmur	—	—	provulgabāmus	provulgabāmur	provulgarēmus	provulgarēmur	provulgabimus	provulgabimur	—
	2 p.	provulgātis	provulgāmini	provulgētis	provulgēmini	provulgāte	provulgamini	provulgabātis	provulgabamini	provulgarētis	provulgarēmini	provulgabitis	provulgabimini	provulgatōte
	3 p.	provulgant	provulgantur	provulgent	provulgentur	—	—	provulgābant	provulgabantur	provulgarent	provulgarentur	provulgabunt	provulgabuntur	provulgato

Infīnitivus praesentis actīvi	provulgāre
Infīnitivus praesentis passīvi	provulgāri
Participium praesentis actīvi	provulgāns
Gerundium	provulgandī
Gerundivum	provulgandus, -a, -um

Основа перфекта: provulgāv-

		Perfectum		Plusquamperfectum		Futūrum II
		Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus
		Act.	Act.	Act.	Act.	Act.
Sing.	1 p.	provulgāvī	provulgāverim	provulgāveram	provulgāvissem	provulgāverō
	2 p.	provulgāvisti	provulgāveris	provulgāveras	provulgāvisses	provulgāveris
	3 p.	provulgāvit	provulgāverit	provulgāverat	provulgāvisset	provulgāverit
Plur.	1 p.	provulgāvimus	provulgāverimus	provulgāverāmus	provulgāvissēmus	provulgāverimus
	2 p.	provulgāvistis	provulgāveritis	provulgāverātis	provulgāvissētis	provulgāveritis
	3 p.	provulgāvērunt	provulgāverint	provulgāverant	provulgāvissent	provulgāverint

Infīnitivus perfecti actīvi	provulgāvisse

Основа супина: provulgāt-

Participium perfecti passivi	provulgātus, -a, -um
Participium futuri activi	provulgātūrus, -a, -um
Supinum I	provulgātum
Supinum II	provulgātū

provulgo

Глагол, первое спряжение.

Корень: --.

Произношение

МФА: []

Семантические свойства

Значение

оглашать, предавать гласности (conjurationes Su); опубликовывать, обнародовать (litteras Ap; operam Sid). ◆ Для этого значения не указан пример употребления. Вы можете оказать помощь проекту, добавив пример употребления из литературного произведения или повседневного общения.

Родственные слова

Ближайшее родство
существительные:

Этимология

От ??