praedico

Латинский

Морфологические и синтаксические свойства

Основа инфекта: praedicā-

		Praesens						Imperfectum				Futūrum I
		Indicatīvus		Coniunctīvus		Imperatīvus		Indicatīvus		Coniunctīvus		Indicatīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.
Sing.	1 p.	praedicō	praedicor	praedicem	praedicer	—	—	praedicābam	praedicābar	praedicārem	praedicārer	praedicābo	praedicabor	—
	2 p.	praedicas	praedicāris	praedices	praedicēris	praedicā	praedicare	praedicābas	praedicabāris	praedicāres	praedicarēris	praedicābis	praedicaberis	praedicāto
	3 p.	praedicat	praedicātur	praedicet	praedicētur	—	—	praedicābat	praedicabātur	praedicāret	praedicarētur	praedicābit	praedicabitur	praedicāto
Plur.	1 p.	praedicāmus	praedicāmur	praedicēmus	praedicēmur	—	—	praedicabāmus	praedicabāmur	praedicarēmus	praedicarēmur	praedicabimus	praedicabimur	—
	2 p.	praedicātis	praedicāmini	praedicētis	praedicēmini	praedicāte	praedicamini	praedicabātis	praedicabamini	praedicarētis	praedicarēmini	praedicabitis	praedicabimini	praedicatōte
	3 p.	praedicant	praedicantur	praedicent	praedicentur	—	—	praedicābant	praedicabantur	praedicarent	praedicarentur	praedicabunt	praedicabuntur	praedicato

Infīnitivus praesentis actīvi	praedicāre
Infīnitivus praesentis passīvi	praedicāri
Participium praesentis actīvi	praedicāns
Gerundium	praedicandī
Gerundivum	praedicandus, -a, -um

Основа перфекта: praedicāv-

		Perfectum		Plusquamperfectum		Futūrum II
		Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus
		Act.	Act.	Act.	Act.	Act.
Sing.	1 p.	praedicāvī	praedicāverim	praedicāveram	praedicāvissem	praedicāverō
	2 p.	praedicāvisti	praedicāveris	praedicāveras	praedicāvisses	praedicāveris
	3 p.	praedicāvit	praedicāverit	praedicāverat	praedicāvisset	praedicāverit
Plur.	1 p.	praedicāvimus	praedicāverimus	praedicāverāmus	praedicāvissēmus	praedicāverimus
	2 p.	praedicāvistis	praedicāveritis	praedicāverātis	praedicāvissētis	praedicāveritis
	3 p.	praedicāvērunt	praedicāverint	praedicāverant	praedicāvissent	praedicāverint

Infīnitivus perfecti actīvi	praedicāvisse

Основа супина: praedicāt-

Participium perfecti passivi	praedicātus, -a, -um
Participium futuri activi	praedicātūrus, -a, -um
Supinum I	praedicātum
Supinum II	praedicātū

praedico

Глагол, первое спряжение.

Корень: --.

Произношение

МФА: []

Семантические свойства

Значение

1. объявлять во всеуслышание, провозглашать, извещать (praeco praedicat aliquid C; p. aliquem repertorem ejus inventi Ap);
2. объявлять, заявлять, говорить (de aliqua re Cs);
3. упоминать (отзываться) с похвалой, хвалить (p. de meritis alicujus Cs; aliquem и de aliquo C; benignitatem alicujus Nep): praedicanda Ap похвальные дела;
4. именовать, называть (aliquem liberatorem patriae Nep); обзывать (purgamentum dedecusque Pt);
5. проповедовать (Christum Vlg; apostolus mittere ad praedicandum Tert);
6. предвещать, предсказывать (persecutiones Tert). ◆ Для этого значения не указан пример употребления. Вы можете оказать помощь проекту, добавив пример употребления из литературного произведения или повседневного общения.

Родственные слова

Ближайшее родство
существительные:

Этимология

От ??