ядәч

Татарский

Латиница (Latinça)

yädäç

Морфологические и синтаксические свойства

падеж	ед. ч.	мн. ч.
Им.	ядәч	ядәчләр
Прит.	ядәчнең	ядәчләрнең
Д.	ядәчкә	ядәчләргә
В.	ядәчне	ядәчләрне
М.	ядәчтә	ядәчләрдә
Исх.	ядәчтән	ядәчләрдән
Принадлежность лицо ед. ч. мн. ч. 1-е ядәчем ядәчебез 2-е ядәчең ядәчегез 3-е ядәче ядәчләре

я-дә́ч

Существительное.

Корень: -ядәч-.

Произношение

• МФА: [jæ.'dʲæçʲ]

Семантические свойства

Значение

Ике ядәч.

Ядәч.

1. вилочка (куриная кость в виде рогатки) ◆ Ике кеше ядәчне аера да, шуннан соң "исемдә" сүзен әйтмичә бер-береннән бер әйбер дә алмыйлар; әгәр берсе әйбер алганда ул сүзне әйтергә онытса, әйбер биргән кеше "ядәч" дип кычкыра һәм ул отучы булып исәпләнә. — Два человека разламывают кость "ядәч", после чего, не сказав слово "исемдә", ничего друг у друга не берут; если один из них возьмет какую-то вещь, не сказав это слово, дающий человек говорит "ядәч" и выигрывает.

Гиперонимы

• сөяк

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

• ядәч аеру (ядәч аерылышу)
• ядәч сөяге

Родственные слова

Ближайшее родство

Этимология

Общетюркское.