көҙ

Башкирский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж	ед. ч.	мн. ч.
Им.	көҙ	көҙҙәр
Прит.	көҙҙөң	көҙҙәрҙең
Д.	көҙгә	көҙҙәргә
В.	көҙҙө	көҙҙәрҙе
М.	көҙҙә	көҙҙәрҙә
Исх.	көҙҙән	көҙҙәрҙән
Принадлежность лицо ед. ч. мн. ч. 1-е көҙөм көҙөбөҙ 2-е көҙөң көҙөгөҙ 3-е көҙө көҙө

көҙ

Существительное.

корень: -көҙ-

Произношение

• МФА: [kʏ̞ð] 

  (файл)

Семантические свойства

Көҙ

Значение

1. осень (осенний) ◆ Иртә яҙҙан ҡара көҙгә тиклем. — С ранней весны до поздней осени. ◆ Яҙ йәме сәскә менән, көҙ йәме көлтә менән. — Весна красна цветами, а осень — снопами.

Антонимы

1. яҙ

Гиперонимы

1. миҙгел

Родственные слова

Ближайшее родство

Этимология

От пратюркск. *gǖŕ «осень», от которой в числе прочего произошли: др.-тюрк. küz «осень», башк. көҙ, казахск., кирг. күз, карач.-балк. кюз «ранняя осень», кр.-тат. küz, кумыкск. гюз, ногайск. куьз, тат. көз (köz), тур. güz, уйгурск. كۈز (küz), узб. kuz и др.