umrzeć

Польский

Морфологические и синтаксические свойства

umrzeć

Глагол. несоверш. вида от umierać

Словоформы: umarł, umarła, umrę

Корень: --.

Произношение

• МФА: [ˈũmʒɛʨ̑] 

  (файл)

Семантические свойства

Значение

1. умереть ◆ — Dobrze, że pana widzę, bo śniło mi się, żeś pan umarł. — — Как я рад, что вижу вас! Мне снилось, что вы умерли. Henryk Sienkiewicz,Ta trzecia, I, 1893, Та третья (Сенкевич/Лавров), I, 1905 г. [Викитека] польск./рус. ◆ Trzeba przyspieszyć tylko sprawę rozwodową w konsystorzu, przewalczyć przeszkody, unieważnić małżeństwo z Piotrem Orzeszko. "Zwyciężę albo umrę!… — Нужно ускорить только дело о разводе в консистории, преодолевать препятствия, аннулировать брак с Петром Ожешко. "Победить или умереть! ... Krystyna Kolińska, «Orzeszkowa, złote ptaki i terroryści», 1996 [источник — Narodowy Korpus Języka Polskiego]

Синонимы

1. skonać; reg. śl. skrepnąć; przen. odejść; podn. rozstać się z życiem, przejść na tamten świat, wydać ostatnie tchnienie, wyzionąć ducha, oddać ducha, oddać Bogu ducha / oddać duszę Bogu, zasnąć na wieki, pożegnać się ze światem, o dziecku powiększyć grono aniołków; książk. przenieść się / odejść na łono Abrahama; pot. żart. pójść do Abrahama na piwo; pot. kopnąć w kalendarz, wykorkować, wykitować, przekręcić się, kojfnąć; posp. wyciągnąć nogi / wyciągnąć kopyta; wulg. odwalić kitę, wulg. i o zwierzętach zdechnąć

Антонимы

1. urodzić się, narodzić się, przyjść na świat

Гиперонимы

1. zginąć, polec

Родственные слова

Ближайшее родство
существительные: umarły, umarła прилагательные: obumarły глаголы: umarły, umierać наречия: umarły, umarła

Этимология

Происходит от ??