reperio

Латинский

Морфологические и синтаксические свойства

Основа инфекта: reperī-

		Praesens
		Indicatīvus		Coniunctīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.
Sing.	1 p.	reperiō	reperior	reperiam	reperiar	—	—
	2 p.	reperis	reperīris	reperias	reperiāris	reperī	reperīre
	3 p.	reperit	reperītur	reperiat	reperiātur	—	—
Plur.	1 p.	reperīmus	reperīmur	reperiāmus	reperiāmur	—	—
	2 p.	reperītis	reperimini	reperiātis	reperiāmini	reperīte	reperimini
	3 p.	reperiunt	reperiuntur	reperiant	reperiantur	—	—

		Imperfectum
		Indicatīvus		Coniunctīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.
Sing.	1 p.	reperiēbam	reperiēbar	reperīrem	reperīrer
	2 p.	reperiēbas	reperiebāris	reperīres	reperirēris
	3 p.	reperiēbat	reperiebātur	reperīret	reperirētur
Plur.	1 p.	reperiebāmus	reperiebāmur	reperirēmus	reperirēmur
	2 p.	reperiebātis	reperiebamini	reperirētis	reperirēmini
	3 p.	reperiēbant	reperiebantur	reperīrent	reperirentur

		Futūrum I
		Indicatīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.
Sing.	1 p.	reperiam	reperiar	—
	2 p.	reperies	reperiēris	reperīto
	3 p.	reperiet	reperiētur	reperīto
Plur.	1 p.	reperiēmus	reperiēmur	—
	2 p.	reperiētis	reperiemini	reperitōte
	3 p.	reperientur	reperiunto

Infīnitivus praesentis actīvi	reperīre
Infīnitivus praesentis passīvi	reperīri
Participium praesentis actīvi	reperiens
Gerundium	reperiendi
Gerundivum	reperiendus, -a, -um

Основа перфекта: reperīv-

		Perfectum		Plusquamperfectum		Futūrum II
		Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus
		Act.	Act.	Act.	Act.	Act.
Sg.	1 p.	reperīvī	reperīverim	reperīveram	reperīvissem	reperīverō
	2 p.	reperīvisti	reperīveris	reperīveras	reperīvisses	reperīveris
	3 p.	reperīvit	reperīverit	reperīverat	reperīvisset	reperīverit
Pl.	1 p.	reperīvimus	reperīverimus	reperīverāmus	reperīvissēmus	reperīverimus
	2 p.	reperīvistis	reperīveritis	reperīverātis	reperīvissētis	reperīveritis
	3 p.	reperīvērunt	reperīverint	reperīverant	reperīvissent	reperīverint

Infīnitivus perfecti actīvi	reperīvisse

Основа супина: repert-

Participium perfecti passivi	repertus, -a, -um
Participium futuri activi	repertūrus, -a, -um
Supinum I	repertum
Supinum II	repertū

reperio

Глагол, четвёртое спряжение.

Приставка: re-; корень: --.

Семантические свойства

Значение

1. (вновь) находить, отыскать, разыскать (epistulam C; vadum in flumine Cs); med.-pass. находиться, бывать (reperiuntur homines qui... Sl) или оказываться: bello strenuus repertus est T он оказался дельным бойцом; repertus cum ferro T застигнутый с оружием (в руках);
2. знакомиться, узнавать (aliquid percontationibus Cs);
3. получать (occasionem Pl); приобретать (divitias V): plus est servasse repertum, quam quaesisse novum Cld важнее сохранить приобретённое, чем обрести новое ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Родственные слова

Ближайшее родство

Этимология

От ??