Перейти к содержанию

marmar

Материал из Викисловаря

Ирландский

[править]


Морфологические и синтаксические свойства

[править]

marmar

Существительное.

Корень: --.

Произношение

[править]

    Семантические свойства

    [править]

    Значение

    [править]
    1. геол. мрамор  Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

    Синонимы

    [править]

    Антонимы

    [править]

    Гиперонимы

    [править]

    Гипонимы

    [править]

    Родственные слова

    [править]
    Ближайшее родство

    Этимология

    [править]

    Происходит от др.-греч. μάρμαρος «блестящий (камень); мрамор», далее из неустановленной формы; предположительно восходит к праиндоевр. *mer- «яркий, светлый, чистый». В ряде европейских языков слово заимств. через лат. marmor.

    Фразеологизмы и устойчивые сочетания

    [править]

    Узбекский

    [править]


    Морфологические и синтаксические свойства

    [править]
    падеж ед. ч. мн. ч.
    Им. marmar marmarlar
    Р. marmarning marmarlarning
    Д. marmarga marmarlarga
    В. marmarni marmarlarni
    М. marmarda marmarlarda
    Исх. marmardan marmarlardan
    Принадлежность
    1-е лицо ед. ч. (мой)
    Им. marmarim marmarlarim
    Р. marmarimning marmarlarimning
    Д. marmarimga marmarlarimga
    В. marmarimni marmarlarimni
    М. marmarimda marmarlarimda
    Исх. marmarimdan marmarlarimdan
    2-е лицо ед. ч. (твой)
    Им. marmaring marmarlaring
    Р. marmaringning marmarlaringning
    Д. marmaringga marmarlaringga
    В. marmaringni marmarlaringni
    М. marmaringda marmarlaringda
    Исх. marmaringdan marmarlaringdan
    3-е лицо ед. ч. (его)
    Им. marmari marmarlari
    Р. marmarining marmarlarining
    Д. marmariga marmarlariga
    В. marmarini marmarlarini
    М. marmarida marmarlarida
    Исх. marmaridan marmarlaridan
    1-е лицо мн. ч. (наш)
    Им. marmarimiz marmarlarimiz
    Р. marmarimizning marmarlarimizning
    Д. marmarimizga marmarlarimizga
    В. marmarimizni marmarlarimizni
    М. marmarimizda marmarlarimizda
    Исх. marmarimizdan marmarlarimizdan
    2-е лицо мн. ч. (ваш)
    Им. marmaringiz marmarlaringiz
    Р. marmaringizning marmarlaringizning
    Д. marmaringizga marmarlaringizga
    В. marmaringizni marmarlaringizni
    М. marmaringizda marmarlaringizda
    Исх. marmaringizdan marmarlaringizdan
    3-е лицо мн. ч. (их)
    Им. marmari marmarlari
    Р. marmarining marmarlarining
    Д. marmariga marmarlariga
    В. marmarini marmarlarini
    М. marmarida marmarlarida
    Исх. marmaridan marmarlaridan

    mar-mar

    Существительное.

    Корень: --.

    Произношение

    [править]

      Семантические свойства

      [править]

      Значение

      [править]
      1. геол. мрамор  Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

      Синонимы

      [править]

      Антонимы

      [править]

      Гиперонимы

      [править]

      Гипонимы

      [править]

      Родственные слова

      [править]
      Ближайшее родство

      Этимология

      [править]

      Происходит от др.-греч. μάρμαρος «блестящий (камень); мрамор», далее из неустановленной формы; предположительно восходит к праиндоевр. *mer- «яркий, светлый, чистый». В ряде европейских языков слово заимств. через лат. marmor.

      Фразеологизмы и устойчивые сочетания

      [править]