Эсперанто

падеж	ед. ч.	мн. ч.
Им.	juĝisto	juĝistoj
В.	juĝiston	juĝistojn

ju-ĝis-to

Существительное.

Корень: -juĝ-; суффикс: -ist; окончание: -o.

МФА: [juˈd͡ʒisto], мн. ч. [juˈd͡ʒistoi̯], вин. п. [juˈd͡ʒiston], вин. п. мн. ч. [juˈd͡ʒistoi̯n]

судья (официальный, профессиональный) ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Список всех слов с корнем juĝ	[править]
существительные: juĝo, juĝado, juĝanto, juĝantaro, juĝato, juĝejo, juĝisto, juĝistaro; antaŭjuĝo, prijuĝo; juĝokostoj прилагательные: juĝa, juĝebla, juĝista; antaŭjuĝa глаголы: juĝi, juĝadi, juĝigi; aljuĝi, antaŭjuĝi, misjuĝi, prijuĝi

Происходит от гл. juĝi, из франц. juger, англ. judge.

Для улучшения этой статьи желательно: