juĝigi

Эсперанто

Морфологические и синтаксические свойства

	инф.	усл.	повелит.
	juĝígi	juĝígus	juĝígu
	прош.	наст.	буд.
Глагол	juĝígis	juĝígas	juĝígos
Прич.	juĝigínta	juĝigánta	juĝigónta
Прич.страд.	juĝigíta	juĝigáta	juĝigóta
Субст. прич.	juĝigínto	juĝigánto	juĝigónto
Субст. прич.страд.	juĝigíto	juĝigáto	juĝigóto
Деепр.	juĝigínte	juĝigánte	juĝigónte
Деепр.страд.	juĝigíte	juĝigáte	juĝigóte

ju-ĝi-gi

Переходный глагол.

Корень: -juĝ-; суффикс: -ig; окончание: -i.

Произношение

• МФА: [juˈʤigi]

Семантические свойства

Значение

1. редк. отдать под суд, предать суду ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Антонимы

1. —

Родственные слова

Список всех слов с корнем juĝ	[править]
существительные: juĝo, juĝado, juĝanto, juĝantaro, juĝato, juĝejo, juĝisto, juĝistaro; antaŭjuĝo, prijuĝo; juĝokostoj прилагательные: juĝa, juĝebla, juĝista; antaŭjuĝa глаголы: juĝi, juĝadi, juĝigi; aljuĝi, antaŭjuĝi, misjuĝi, prijuĝi

Этимология

Происходит от гл. juĝi из франц. juger, англ. judge.