шағир

Башкирский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж	ед. ч.	мн. ч.
Им.	шағир	шағирҙар
Прит.	шағирҙың	шағирҙарҙың
Д.	шағирға	шағирҙарға
В.	шағирҙы	шағирҙарҙы
М.	шағирҙа	шағирҙарҙа
Исх.	шағирҙан	шағирҙарҙан
Принадлежность лицо ед. ч. мн. ч. 1-е шағирым шағирыбыҙ 2-е шағирың шағирығыҙ 3-е шағиры шағиры

ша-ғир

Существительное.

корень: -шағир-

Произношение

• МФА: [ʃɑˈʁir]

Семантические свойства

Значение

1. поэт ◆ Шағир үҙе башҡалала йәшәһә лә, күңеле тыуған ерендә ҡала — Хотя поэт и живёт в столице, (его) душа остаётся в родном краю. ◆ Бөгөн дә мин үҙ шиғырҙарын башҡаларға һеңдерерҙәй итеп уҡый алмаған шағирҙарға шикләнеңкерәп ҡарайым — И сегодня я с некоторым сомнением смотрю на поэтов, неспособных прочесть свои стихи так, чтобы они впитались (т.е. отпечатались в сознании) других.

Антонимы

1. —

Родственные слова

Ближайшее родство
существительные: шиғыр, шиғриәт, шағирә прилагательные: шиғри

Этимология

От араб. شَاعِر‎ (šāʿir).