халыҡ

Материал из Викисловаря
Перейти к навигации Перейти к поиску

Башкирский[править]

Морфологические и синтаксические свойства[править]

падеж ед. ч. мн. ч.
Им. халыҡ халыҡтар
Прит. халыҡтың халыҡтарҙың
Д. халыҡҡа халыҡтарға
В. халыҡты халыҡтарҙы
М. халыҡта халыҡтарҙа
Исх. халыҡтан халыҡтарҙан

ха-лыҡ

Существительное.

Произношение[править]

Семантические свойства[править]

Значение[править]

  1. народ ◆ Атаңдың ғына улы булма, халҡыңдың да улы бул. — Не будь сыном лишь своего отца, но будь и сыном своего народа. ◆ Ата-бабалар иҫтәлеге — халыҡ үҙаңының айырып алғыһыҙ өлөшө. — Память о предках — неотъемлемая часть самосознания народа.
  2. народ, народность ◆ Төрки халыҡтар — тюркские народы. ◆ Төньяҡтың аҙсылыҡ халыҡтары — малые народности Севера.
  3. население; жители ◆ Ауыл халҡы — сельское население. ◆ Халыҡ һанын алыу — перепись населения. ◆ Әле төрлө баһалар буйынса Рәсәй халҡының 20-30 проценты урта синыфҡа ҡарай. — По разным оценкам, 20-30 процентов населения России в настоящее время относятся к среднему классу.
  4. люди, люд, толпа ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
  5. адъектив. народный ◆ Халыҡ йолаһы — народный обычай ◆ халыҡ ижады — народное творчество.

Синонимы[править]

  1. --
  2. частичн. милләт
  3. --
  4. кешеләр

Родственные слова[править]

Этимология[править]

От арабск. خلق «народ».