төйөн

Башкирский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж	ед. ч.	мн. ч.
Им.	төйөн	төйөндәр
Прит.	төйөндөң	төйөндәрҙең
Д.	төйөнгә	төйөндәргә
В.	төйөндө	төйөндәрҙе
М.	төйөндә	төйөндәрҙә
Исх.	төйөндән	төйөндәрҙән
Принадлежность лицо ед. ч. мн. ч. 1-е төйөнөм төйөнөбөҙ 2-е төйөнөң төйөнөгөҙ 3-е төйөнө төйөнө

тө-йөн

Существительное.

Произношение

• МФА: [tʏ̞ˈjʏ̞n]

Семантические свойства

Төйөн [1]

Төйөн [2]

Значение

1. узел ◆ Ҡатнашыусылар төйөн бәйләү, бәүелеүсе бүрәнә аша үтеү, азимут билдәләүҙә ярышты. — Участники состязались в вязании узлов, проходении через раскачивающееся бревно, определении азимута.
2. ботан. узел; нарост, шишка, сук ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
3. выпуклость; бугорок, комок ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
4. затвердение, утолщение ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).
5. перен. комок в горле; тяжесть на душе, сердце; тяжёлое воспоминание ◆ Бында килгән һәр кешенең дә күңелен өйкәп торған төйөн бар. Шуны сисә белгәндә генә һин уға ысынлап ярҙам итә алаһың. — У каждого человека, пришедшего сюда, есть в душе что-то, что мешает им жить (букв. узел, который натирает душу). По-настоящему помочь им ты сможешь, только если сможешь его (узел) развязать.

Родственные слова

Ближайшее родство
уменьш.-ласк. формы: төйөнсөк глаголы: төйнәү

Этимология

Общетюркское; др.-тюрк. *tügün "узел".

Библиография

• Древнетюркский словарь под ред. В.М. Наделяева, Д.М. Насилова и др. Ленинград: Наука, 1969. стр. 595.