табигать

Татарский

Латиница (Latinça)

tabiğät

Морфологические и синтаксические свойства

падеж	ед. ч.	мн. ч.
Им.	табигать	табигатьләр
Прит.	табигатьнең	табигатьләрнең
Д.	табигатькә	табигатьләргә
В.	табигатьне	табигатьләрне
М.	табигатьтә	табигатьләрдә
Исх.	табигатьтән	табигатьләрдән
Принадлежность лицо ед. ч. мн. ч. 1-е табигатем табигатебез 2-е табигатең табигатегез 3-е табигате табигатьләре

та-би-га́ть

Существительное.

Корень: -табигать-.

Семантические свойства

Значение

1. природа (природный)
2. натура, естество, нрав ◆ табигате йомшак - добрый нрав

Фразеологизмы и устойчивые сочетания

• табигать белгече
• табигать белеме
• табигать фәннәре
• табигатьтән өстен көчләр
• табигать күренеше
• табигать баласы
• табигать кочагында

Родственные слова

Ближайшее родство
существительные: табигатьче

Этимология

Из арабского языка