башҡала

Башкирский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж	ед. ч.	мн. ч.
Им.	башҡала	башҡалалар
Прит.	башҡаланың	башҡалаларҙың
Д.	башҡалаға	башҡалаларға
В.	башҡаланы	башҡалаларҙы
М.	башҡалала	башҡалаларҙа
Исх.	башҡаланан	башҡалаларҙан
Принадлежность лицо ед. ч. мн. ч. 1-е башҡалам башҡалабыҙ 2-е башҡалаң башҡалағыҙ 3-е башҡалаһы башҡалаһы

баш-ҡа-ла

Существительное.

корень: -баш-; корень: -ҡала-

Произношение

• МФА: [ˈbɑʂ.qɑ.ˌɫɑ]

Семантические свойства

Значение

1. столица ◆ Өфө — Башҡортостандың башҡалаһы. — Уфа — столица Башкортостана. ◆ Бөтә юлдар башҡалаға илтә. — Все дороги ведут в столицу. ◆ Шағир үҙе башҡалала йәшәһә лә, күңеле тыуған ерендә ҡала. — Хотя поэт и живёт в столице, (его) душа остаётся в родных краях.
2. адъектив. столичный ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Гиперонимы

1. ҡала

Родственные слова

Ближайшее родство

Этимология

Сложение основ: башк. баш «главный» + башк. ҡала «город».