segrego

Латинский

Морфологические и синтаксические свойства

Основа инфекта: segregā-

		Praesens						Imperfectum				Futūrum I
		Indicatīvus		Coniunctīvus		Imperatīvus		Indicatīvus		Coniunctīvus		Indicatīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.
Sing.	1 p.	segregō	segregor	segregem	segreger	—	—	segregābam	segregābar	segregārem	segregārer	segregābo	segregabor	—
	2 p.	segregas	segregāris	segreges	segregēris	segregā	segregare	segregābas	segregabāris	segregāres	segregarēris	segregābis	segregaberis	segregāto
	3 p.	segregat	segregātur	segreget	segregētur	—	—	segregābat	segregabātur	segregāret	segregarētur	segregābit	segregabitur	segregāto
Plur.	1 p.	segregāmus	segregāmur	segregēmus	segregēmur	—	—	segregabāmus	segregabāmur	segregarēmus	segregarēmur	segregabimus	segregabimur	—
	2 p.	segregātis	segregāmini	segregētis	segregēmini	segregāte	segregamini	segregabātis	segregabamini	segregarētis	segregarēmini	segregabitis	segregabimini	segregatōte
	3 p.	segregant	segregantur	segregent	segregentur	—	—	segregābant	segregabantur	segregarent	segregarentur	segregabunt	segregabuntur	segregato

Infīnitivus praesentis actīvi	segregāre
Infīnitivus praesentis passīvi	segregāri
Participium praesentis actīvi	segregāns
Gerundium	segregandī
Gerundivum	segregandus, -a, -um

Основа перфекта: segregāv-

		Perfectum		Plusquamperfectum		Futūrum II
		Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus
		Act.	Act.	Act.	Act.	Act.
Sing.	1 p.	segregāvī	segregāverim	segregāveram	segregāvissem	segregāverō
	2 p.	segregāvisti	segregāveris	segregāveras	segregāvisses	segregāveris
	3 p.	segregāvit	segregāverit	segregāverat	segregāvisset	segregāverit
Plur.	1 p.	segregāvimus	segregāverimus	segregāverāmus	segregāvissēmus	segregāverimus
	2 p.	segregāvistis	segregāveritis	segregāverātis	segregāvissētis	segregāveritis
	3 p.	segregāvērunt	segregāverint	segregāverant	segregāvissent	segregāverint

Infīnitivus perfecti actīvi	segregāvisse

Основа супина: segregāt-

Participium perfecti passivi	segregātus, -a, -um
Participium futuri activi	segregātūrus, -a, -um
Supinum I	segregātum
Supinum II	segregātū

segrego

Глагол, первое спряжение.

Корень: --.

Произношение

МФА: []

Семантические свойства

Значение

1. [se IV + grex]
2. отделять от стада (oves segregatae Ph);
3. отделять, разлучать, изолировать, удалять (aliquem a re publica C; liberos a se C); исключать (aliquem ex senatu Pl, a numero civium C): s. suspicionem et culpam a se Pl ограждать себя от подозрения в преступлении; s. pugnam (Curiatiorum) L сразиться порознь с каждым из Куриациев;
4. прекращать (sermonem Pl). ◆ Для этого значения не указан пример употребления. Вы можете оказать помощь проекту, добавив пример употребления из литературного произведения или повседневного общения.

Родственные слова

Ближайшее родство
существительные:

Этимология

От ??