ingenero

Латинский

Морфологические и синтаксические свойства

Основа инфекта: ingenerā-

		Praesens						Imperfectum				Futūrum I
		Indicatīvus		Coniunctīvus		Imperatīvus		Indicatīvus		Coniunctīvus		Indicatīvus		Imperatīvus
		Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.	Pass.	Act.
Sing.	1 p.	ingenerō	ingeneror	ingenerem	ingenerer	—	—	ingenerābam	ingenerābar	ingenerārem	ingenerārer	ingenerābo	ingenerabor	—
	2 p.	ingeneras	ingenerāris	ingeneres	ingenerēris	ingenerā	ingenerare	ingenerābas	ingenerabāris	ingenerāres	ingenerarēris	ingenerābis	ingeneraberis	ingenerāto
	3 p.	ingenerat	ingenerātur	ingeneret	ingenerētur	—	—	ingenerābat	ingenerabātur	ingenerāret	ingenerarētur	ingenerābit	ingenerabitur	ingenerāto
Plur.	1 p.	ingenerāmus	ingenerāmur	ingenerēmus	ingenerēmur	—	—	ingenerabāmus	ingenerabāmur	ingenerarēmus	ingenerarēmur	ingenerabimus	ingenerabimur	—
	2 p.	ingenerātis	ingenerāmini	ingenerētis	ingenerēmini	ingenerāte	ingeneramini	ingenerabātis	ingenerabamini	ingenerarētis	ingenerarēmini	ingenerabitis	ingenerabimini	ingeneratōte
	3 p.	ingenerant	ingenerantur	ingenerent	ingenerentur	—	—	ingenerābant	ingenerabantur	ingenerarent	ingenerarentur	ingenerabunt	ingenerabuntur	ingenerato

Infīnitivus praesentis actīvi	ingenerāre
Infīnitivus praesentis passīvi	ingenerāri
Participium praesentis actīvi	ingenerāns
Gerundium	ingenerandī
Gerundivum	ingenerandus, -a, -um

Основа перфекта: ingenerāv-

		Perfectum		Plusquamperfectum		Futūrum II
		Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus	Coniunctīvus	Indicatīvus
		Act.	Act.	Act.	Act.	Act.
Sing.	1 p.	ingenerāvī	ingenerāverim	ingenerāveram	ingenerāvissem	ingenerāverō
	2 p.	ingenerāvisti	ingenerāveris	ingenerāveras	ingenerāvisses	ingenerāveris
	3 p.	ingenerāvit	ingenerāverit	ingenerāverat	ingenerāvisset	ingenerāverit
Plur.	1 p.	ingenerāvimus	ingenerāverimus	ingenerāverāmus	ingenerāvissēmus	ingenerāverimus
	2 p.	ingenerāvistis	ingenerāveritis	ingenerāverātis	ingenerāvissētis	ingenerāveritis
	3 p.	ingenerāvērunt	ingenerāverint	ingenerāverant	ingenerāvissent	ingenerāverint

Infīnitivus perfecti actīvi	ingenerāvisse

Основа супина: ingenerāt-

Participium perfecti passivi	ingenerātus, -a, -um
Participium futuri activi	ingenerātūrus, -a, -um
Supinum I	ingenerātum
Supinum II	ingenerātū

ingenero

Глагол, первое спряжение.

Корень: --.

Произношение

МФА: []

Семантические свойства

Значение

1. наделять от рождения, одарять, внушать, вдохнуть (natura ingenerat amorem C; non ingenerantur hominibus mores C); создавать, творить (societas, quam ingeneravit natura L): ingeneratus C врождённый, прирождённый. ◆ Для этого значения не указан пример употребления. Вы можете оказать помощь проекту, добавив пример употребления из литературного произведения или повседневного общения.

Родственные слова

Ближайшее родство
существительные:

Этимология

От ??