ҡала

Башкирский

Морфологические и синтаксические свойства

падеж	ед. ч.	мн. ч.
Им.	ҡала	ҡалалар
Прит.	ҡаланың	ҡалаларҙың
Д.	ҡалаға	ҡалаларға
В.	ҡаланы	ҡалаларҙы
М.	ҡалала	ҡалаларҙа
Исх.	ҡаланан	ҡалаларҙан
Принадлежность лицо ед. ч. мн. ч. 1-е ҡалам ҡалабыҙ 2-е ҡалаң ҡалағыҙ 3-е ҡалаһы ҡалаһы

ҡа-ла

Существительное.

Произношение

МФА: [qɑ'ɫɑ] Пример произношения

Семантические свойства

Ҡала

Значение

1. город ◆ Тау башында балҡый бер ҡала, был ҡала Өфө тип атала — На горе сияет город; этот город называется Уфа.
2. адъектив. городской ◆ ҡала халҡы — городской народ

Антонимы

1. ауыл

Родственные слова

Ближайшее родство
существительные: башҡала, ҡаласыҡ, ҡәлғә

Устойчивые сочетания, фразеологизмы

• ҡала башлығы

Этимология

От арабск. قلعة "город".